تبلیغات اینترنتیclose
خاطره های بی غبار -4
پیچک( امیر ساقریچی) رها
شعر و ادب پارسی

امیر ساقریچی



نوشته شده در تاريخ يکشنبه 22 دی 1392 توسط سید مجتبی محمدی |

 

 

شکایت

آنگاه که فاصله میان من و تو به اندازه ی آسمانی بی ستاره گسترده شد و دست هایمان ناگهان از نوازش باز ایستادند...در آن هنگام که  مهربانی در دلهایمان آهسته آهسته جای خود را به فراموشی می سپرد و هریک بزرگترین نقش را در تنهایی یک دیگر ایفا می کردیم... تو تنها شاهد بی رحمی تقدیر من بودی و من یگانه نظاره گر تلخی سرنوشت تو...تو بی صدا می نگریستی و من نیز بیهوده سکوت کرده بودم و زمان میان ما ناعادلانه قضاوت می کرد، اما هیچیک نمی دانستیم که در تولد کودک ناخواسته ای با نام تنهایی به یک میزان گناهکاریم
 
 
شکایت
 
 
هنــوزم   بـــاورش  سختــه
نــرفته،  بـــردی  از  یــــادم
نمی دونـــم  چیـکار  کــردم
کـه از چشمِ  تـــو  افتــــادم
 
 
بـــرای  ایــــن  مـــنِ  تنهــا
زمیـن جای قشنگی نیست
دلم   داغـونــه   از  دوری ت
همه قلبا که سنگی نیست
 
 
شـدم  همــدستِ  تــاریکی
که  رویــایِ  تـو  روشن  شه
می خـوام   آرامشِ  شبهـام
تمــامش صرفِ  دیــدن  شه
 
 
نــوازش  می کنـم   مــاهــو
بـــــرای   اینکـه    بیـــــداره
بـــــرای  اینکــه   می فهمه
چــه  حالی  عـــاشقت داره
 
 
پـــرم  از  بغضِ   نشکفـتــه
شدم  عیـــنِ  یه  دیـــوونــه
دارم  می خنـدم  و چشمام
یکی  اشک  و  یکی  خــونه
 
 
بگــــو  از دســتِ   دلتنگــی
به کی  بایــد  شکایت  کرد؟
چی  باعث  شد که کمبودت
به احساسم  سرایت  کرد؟
 
 
واسه  من  زنـــدگی  بی تـو
تهش  بـــن بستِ  تقـدیـــره
گنــــــاهِ  ســاده   انگـــــاری
عـذابش  دست و  پا  گیـــره
 
 
تــو رفتی  تـــازه  فهمیـــدم
چه محتاجـــم  به آغـــوشت
حالا  قلبــم  تـــو  دستـــاتـه
ولی یــــادم  فـــرامـــوشت

 


 
 
 امیر ساقریچی -رها

 

شکایت


 

 

 

برچسب ها : ,

موضوع : خاطره های بی غبار -4, | بازديد : 202

نوشته شده در تاريخ يکشنبه 22 دی 1392 توسط سید مجتبی محمدی |

 

 

کاش می دانستی
وقتی از گوشۀ آن پنجرۀ بسته نگاهم کردی
در دلم تاریکی
جای خود را به فلق داد و گریخت
و به سیمای کویر دلم انگار خدا
قطره ای باران ریخت
آسمان با همۀ وسعتش آن لحظه گداخت
تو به من خیره شدی
و همان نیم نگاه
آذرخشی زد و در سینۀ من باغچه ساخت
بارور شد رحم ابر و فروریخت گلاب
زندگی فارغ از آزار خزان
یافت شتاب
دانه ای کاشت نگاه تو و رویید سلام
و تو لبخند زدی
قفل آن پنجره را بگشودی
و گرفت از لب خندان تو سیمایم وام
کاش می دانستی
عشق از لمس نگاهت متولد شده است
و صبا شیفتۀ رایحۀ دلکش توست
کاش می دانستی
زندگی از جهش نبض تو جریان دارد
مرغزار بدنت مادر زیبایی هاست
و در آن فاخته آوای بهاران دارد
راستی می دانی
پرنیان از گل گیسوی تو می سازد باد؟
راستی می دانی
که گریبان تو هنگام نزول باران
می کند قوس و قزح را ایجاد؟
کاش می دانستی
یاسمین پیش تو می بازد رنگ
وتو حتی وقتی ، در کنارم هستی
باز هم بهر تو هستم دلتنگ
نه، نمی دانی تو
که برایم همۀ پنجره ها زیبایند
و هنوزم قطراتی که به هنگام سحر
شیشه ها را به گل خاطره می آرایند
در دلم یاد تو را زنده نگه می دارند
کاش می دانستی
کاش می دانستی

 

امیر ساقریچی -رها


 

کاش می دانستی

برچسب ها : ,

موضوع : خاطره های بی غبار -4, | بازديد : 296

نوشته شده در تاريخ يکشنبه 22 دی 1392 توسط سید مجتبی محمدی |

 

مرگ قاصدک
هنوز هم جای تو خاليست ، انگار  نبودنت فراموشی بر نمی تابد! نگاه کن چقدر سرنوشت ما به هم شبیه است... با اينکه از یکدیگر دوريم اما خيالمان از هم جدايی نمی پذيرد! نگو که به يادم نيستی! آخر اگر تو به من فکر نمي کنی چطور من هنوز اينجا احساست مي کنم؟
 
 
مرگ قاصدک 
 
 
نیمه شب قاصدکی خستـه ز شلاقِ عـنــاد
زخمیِ بــارشِ بــاران و رکب خـــورده ی بــاد
از دلِ پـنجــــره ی رو بـــه چـمـنــــزارِ اتـــاق
ساده وارد شد و بـــر پلکِ فــرو بسته فتــاد
 
 
نرم و آهسته چو دردانه ی رخشنده ی برف
که دهـد بــر لب تب دار  زمیـن بوسه ی ژرف
آمــد و مـزرعِ مـــژگانِ  مـــرا غـــالیـــه سود
در نگـاهم بشکست آینـه ی  خـواب شگرف
 
 
خنده اش لطف بهار  و نفسش مـوسم عیـد
همچان تازه  عروسی به تنش جـامه سپیــد
غـلغلک داد  و بــه دستـــانِ  نــوازش گــرِ او
قفلِ بیهوشیِ دوشینه ، رها شد بــه کلیــد
 
 
گویی از تــرسِ  خزانش بــه پنــاه آمــده بـود
با دلی روشن و  چشمانِ سیـــاه آمـده بــود
متبسم چو یکی غنچــه بـه گیـسویِ نگـــار
گرچه بـر دوشِ نسیم  آنهمه راه آمــده بــود
 
 
سعی آن کرده که  با خـنـده نگــاهـش بکنم
اندکی عـاطـفـه آذوقــــه ی راهــش بکـنــم
مـژه ای  شال  و  بـه صورتگریِ  قوس و قزح
تـاجِ  ابـــرو ،  پَـــرِ رنگـیـــنِ  کلاهـش بکـنـم
 
 
نگـذارم  کــه گــلِ  خـــاطـــرش آزرده  شــود
گـوشه ای گیـــرد و بی خـاطره پژمرده شود
بـاغـبـانی کنم  از جـانِ  نحیـفـش کــه مبــاد
چون به مهمانیِ مـن آمده سرخــورده  شود
 
 
به سر انگشتِ  وفا ، غـرقـه ی نـازش  کردم
بگرفـتــم بــه بــر و مسـتِ  نـیــازش  کــردم
آنقـدر بــوسه  نهــادم  بــه  سـر و صـورت او
که بـه شکـرانـــه مهیـــایِ  نمــازش  کــردم
 
 
ناگهـان  زوزه  کشــان  بـــاد خـــزانی  بوزیـد
شامـه ام را نفــسِ بــاغــچـه بیهوده گزیـــد
تا به خویش آمده،آماده ی یک عطسه شوم
ذره خاکی شده بـر علتِ آن عطسه مــزیــد
 
 
قالب از نعــره تهی کرد  و دلش تـاب نداشت
عمقِ آن حادثه چیزی که کم از خواب نداشت
گویی آن  کودک بیچـاره  هـم  از شوری بخت
شامش از صبحِ  ازل میــلِ به مهتاب نداشت
 
 
عطسه ای آمـد و طـوفــان بلا سوخت پرش
چه بلایی کــه بـه دستـانِ من آمد بـه سرش
خـنــده ی تلخ عجیبی زد  و در لحظـه بمُــرد
گــرچــه  در راه  وفــا  خـوار شدم در نظـرش
 
 
بی گنـه زخــمی  چنگالِ رفــاقت شد و رفت
پیکرش یکسره  آثـــار جــراحت شد و رفــت
من به جا مانـدم و کابـوس عذابی که مپرس
طفلِ بیچـاره پشیـمــانِ محبت شد  و رفــت
 
 
بعـد از آن خـاطره هر لحظه  بـه هنگام سحر
دیده می شویــدم از مرثـیــه اش شبنم تــر
انتظار لب ایــن پنجــره  تـقــدیــر رهـــا ست
تا بگیـــرم  مگــر از  یـار  سفــر  کـرده  خبــر

 


 
 
امیر ساقریچی -رها
 

 

مرگ قاصدک

برچسب ها : ,

موضوع : خاطره های بی غبار -4, | بازديد : 292

نوشته شده در تاريخ يکشنبه 22 دی 1392 توسط سید مجتبی محمدی |

 

 

بانوی رویاهای من
وقتی زندگی به زیبایی رویاهایمان حسادت می کند ، سپیده از گرد راه می رسد و تو را که بانوی خواب های من هستی با خود به دنیای دیگری می برد و انگار نمی داند این افسانه ی بی سرانجام عشق ، هنوز هم مرا به خیال تو دلگرم می کند
 
 
بانوی رویاهای من 
 
 
وقتی چـراغ صبح ، بـر شاخـه ی نسیم
چشمـــانِ غنچـــه را ، آزرده مـی کنــــد
چیــزی شبیــه یـــاد ، در ذهـنِ دفـتـــرم
باغی تـرانــه را ، پـــژمـــرده مـی کنـــد
 
 
بـاور نمی کنـــم ، رویــا نمــانـدنی ست
شب هـای استـــوار ، همواره کوتـه انـد
اشعــار کهنــه را ، بی خنــده هـای تـــو
حتی بــه خواهشی، از مـن نمی خرنـد
 
 
در چشمِ خسته ام ، پیـــدا نمـی شوی
تا بـا خیـــالِ خـــود ، همبستـــرت کنــم
دنیـــای مـن تــویی ، با تکیـه بـر سکوت
فـرصت  نمـی دهی ، تــا بـــاورت کنــم
 
 
ای کــاش آسمـان ، بــا  ابـــر تیــــره ای
در جنــگِ روشنـی ، از راه می رسیــــد
پیــونـــد  می گرفــت ، روزم بـه تیــرگی
شایـــد تــو  را سحــر ، از من نمی بریـد
 
 
این قصه تـــا به کی،خواهد ادامه یافت؟
کی خسته می شوی،بانوی خواب من؟
شایـد خطای من ، دلبستگی به توست
شایــد گنـــاهِ تـــوست ، در انتخــاب من
 
 
تا کی میــانِ مــا ، جـایِ بهانــه نیست؟
بــا اینکـه در دلــم ، پیــوستــه بـــا منی
عشق مـــرا ببیــن ، دستِ مــرا بگیــــر
چیــزی بگـو چــرا ، حــرفی نمی زنی ؟
 
 
وقتی نمــانــده تـــا ، یـک روزِ ســـر زده
راحت کنــم ازیـــن ، کــابـــوسِ اضطراب
جـانِ رهــا فقط ، امشب بـــه خـــاطــرم
پروانــه شو بپــر ، از شانـه هــای خواب 

 


 
 
امیـــر ساقــریچـی -رهــــا
 

 

بانوی رویاهای من

برچسب ها : ,

موضوع : خاطره های بی غبار -4, | بازديد : 195

نوشته شده در تاريخ يکشنبه 22 دی 1392 توسط سید مجتبی محمدی |

 


شهد ارغوانی


امشب با جام شرابی در دست به پيشوازت آمده  بهترين ترانه ام را مي خوانم و  روی فرشی از گلها برايت خواهم رقصيد تا بيش از همه مال تو باشم... آنگاه وقتی هنگام سپيده بيدار مي شوی عطر مرا استشمام مي کنی و لبخند مي زنی و تازه به ياد می آوری که ديرگاهيست مرده ام! مي بينی برای ديدن لبخندت چه راهی پيمودم؟
 
 
شهد ارغوانی
 
 
ساقی بیــا کـه  امشب ، محـتــــاجِ  الـتفــاتــم
دستـت شراب  گیـــرا ، گو  بخشد از  نبـــاتـــم
پیـوستـــه  تا سحـرگه ، جــامِ مــــرا غنی کـن
آهی نمـانـــده  بـــاقی ، بـــا اینکــه در بساطم
 
 
در دیـــده  میــلِ باران  ، افـزون  ز آسمان است
ویـن  سینـــه از محبت ، دریـــایِ بیکران  است
در راه عشق و مستی، ره تـوشه ام مهیاست
دردا  که یــار  شیــرین ، معشوقِ دیگران است
 
 
چون  شمعِ   نیمه  جــانی،  در ورطـه ی افــولم
تــا پی بــرد  کــه عمــری  ، از ماتمش  ملولــم
می سوزم  ارچه  آتش ، رازی بدین خطا نیست
تـا کی دهــد جـوابم  ، تا  کی کنـــد  قـبـــولــم
 
 
پیمـانــه  را  فـــزون  کــن ، آه  ای طبیب انسان
کـز  لطفِ  ارمغــانـت ، بیـــرون  شوم  ز  زنـدان
در عــــالـــمِ  رفاقت ، دیـــوانگی  خطــا نیست
گیـــرم چــو  دامنت  را  ، پـــروا  مکن ، بنوشان
 
 
با زخمـه ای  غم انگیـــز ، بــا ساز دل  در آمیــز
کین چشمِ خسته امشب  ، دارد هـوایِ  پایـیـز
بــر  زلفِ  آشنـــایش ، چنگی بــــزن  ، چنــانکه
بگرفتـه خسرو پــرویــز  ، روزی  فسار  شبدیـز
 
 
در دامِ  انتظارش  ،  چـــون  مــرغکی اسیـــرم
نالم  ولی نـــوایــم  ، مـی نــایــــد از نفـیــــرم
در وصـل  گـل  نــدارم  ، بختی  اگـرچــه  حاشا
چنــدان   که  برقرارم  ،  پیــوستـــه  ناگزیــــرم
 
 
خواهـم  که بُگسلم  دل ، از مهـرِ بی مثـــالش
امــــا نمــی گـــــذارد ، زیبــــایی  و  کمـــالش
زیـــن شهدِ  ارغـــوانی ، در ما  عطش بمیـران
شایــد  رهـــا  بگردد ، راضی  بـــه  انفصــالش


 
 
 امیر ساقریچی متخلص به رها

 

 

شهد ارغوانی 


 

برچسب ها : ,

موضوع : خاطره های بی غبار -4, | بازديد : 204

صفحه قبل 1 صفحه بعد