تبلیغات اینترنتیclose
خاطره های بی غبار -20
پیچک( امیر ساقریچی) رها
شعر و ادب پارسی

امیر ساقریچی



نوشته شده در تاريخ سه شنبه 1 بهمن 1392 توسط سید مجتبی محمدی |

 

 

پر از حسِ دلتنگي ام بي تو باز
درين خانه... جز غم

کسي زنده نيست!
ميانِ من و خاطراتت هنوز

يکي... تا همين لحظه
بازنده نيست!

پس از رفتنت شب
درين خانه ماند

زمان طعمه ي لحظه ها مي شود
طنينِ قدم هاي من

در اتاق...
پيام آور غصه ها مي شود

به آيينه بي خنده ات گفته ام
که بايد دچارِ شکستن شوي

فقط قاب خالي که
آيينه نيست

تو بايد شبيهِ خودِ من شوي!
به زندانِ بي روزن

افتاده ام
نفس هايم از هم

جدا مانده اند
تپش هاي قلبي

که درمانده است
درونِ قفس

بي صدا مانده اند!
شکايت به دريا کند ديده ام

ز اشکي که خواب از سرم مي برد
کسي در من...

آماده ي مردن است
ز دردي که

جان در برم مي درد!
به يأس آشنا گشته ام در خفا

مگر بي تو با خود
مدارا کنم

دلِ زخمي ام را
به دستِ جنون

به سرسختيِ سنگِ خارا کنم
سکوتِ تو يک برزخ واقعي ست

براي رها... کز دعا خسته است
غرورم به خود طعنه ها مي زند

که در من به دستِ تو
بشکسته است!

 

امير ساقريچي -رها

پر از حسِ دلتنگي ام بي تو باز

برچسب ها : ,

موضوع : خاطره های بی غبار -20, | بازديد : 344

نوشته شده در تاريخ سه شنبه 1 بهمن 1392 توسط سید مجتبی محمدی |

 

شب نمايان و کوچه در خواب است
من لبالب ز شوقِ ديدارم

مي تراشم کتيبه اي بر سنگ
تا بگويم که:

دوستت دارم!
زندگي در مصافِ دلتنگي

جزمِ خاموشيِ قناري هاست
هر طرف بي تو رو کنم

موجي...
حسرتِ تلخِ ماندگاري هاست

در دلم ريشه کرده اي اما
فصلِ روييدنِ اقاقي نيست

دوري از چشمِ خسته ام
گرچه...

نبضِ اين قصه
اتفاقي نيست!

طرحِ خاموشيِ تو فريادي ست
لکه ي خونِ سرخي از پاييز

يک بغل آرزويِ در تعليق
ساده و بي بديل و

رنگ آميز!
ذهنِ سيالِ آسمان مهتاب

ذره اي در شيارِ تاريکي ست
بينِ موسيقي و نفس هايم

در حقيقت
مسير باريکي ست!

زخميِ تنگِ خانه ماهي ها
همچو من جاودانه بيدارند

ماه و خورشيدشان
مقوايي ست

عالمي در خيالِ خود دارند!
من تو را عاشقانه مي خواهم

من تو را بي بهانه مي جويم
حاضرم غصه را به چنگ آرم

تا بداني که
راست مي گويم!

رهسپارِ تو بودن اين روياست
اينکه در قلب من نمي ميري

بايد از ديده ات بپرسم او
دارد از من چگونه تعبيري؟

شب نمايان و
کوچه در خواب است

من به يادِ تو مست و بيدارم
مي نويسم: ـ رها ـ بخوانش عشق
باورم کن که دوستت دارم!

 

 

امير ساقريچي -رها


 شب نمايان و کوچه در خواب است

برچسب ها : ,

موضوع : خاطره های بی غبار -20, | بازديد : 334

نوشته شده در تاريخ سه شنبه 1 بهمن 1392 توسط سید مجتبی محمدی |


چه کسي مي گويد عشق با هنر ارتباطِ ارگانيک ندارد؟
چشمانِ زيبايِ تو آلات و ادواتِ موسيقي اند

روي مژگانت کليدِ سل تمام نت ها را
رديف کرده است

و
هر بار که پلک مي زني

از اين سمفونيِ بي صدا
کلِ کمپوزيتورهاي دنيا

فلج مي شوند!
وقتي اين هارمونيِ دلپذير،

اين زخمه،
اين ضرباهنگ،

اين ملوديِ ناب،
مرا درسطر سطرِ شعري تازه

به رقص و پايکوبي کشانده...
از جهانِ پيشِ پا افتادگي ها خلاص مي کند
چرا شب ها کمي ديرتر نمي خوابي؟!

 

امير ساقريچي- رها

 

چه کسي مي گويد عشق با هنر ارتباطِ ارگانيک ندارد

برچسب ها : ,

موضوع : خاطره های بی غبار -20, | بازديد : 307

نوشته شده در تاريخ سه شنبه 1 بهمن 1392 توسط سید مجتبی محمدی |

 

 


در خــود تـو را روزي هــزاران بار خـــواهـم کشت
هر لحظه، هر ساعت، بسانِ قاتلي بي رحم!

من آن پريشان کودکِ گريان ز تقديرم
کز سينه هاي مادرِ هستي

نخواهد سهم!
اينجا محبت کسر شأنِ آدميزادست

عاشق شوي در چشمِ اين مردم گنهکاري
حق با تو بود آري

که مي گفتي نبايد داشت
با چشمِ نابينا هراسِ خواب و بيداري

در قرنِ ما انسان
اسير چنگِ خودخواهي ست

جايي نمي ماند براي عاشقي کردن
ديگر نمي ارزد عبور از خطِ قرمز ها

آسودگي را خرجِ يک وابستگي کردن!
تنهاييِ هرکس...

به قدرِ اختناقِ اوست!
گويي چو دلتنگي عذابت مي دهد بُردي

بايد محبت را رضامندانه کتمان کرد
وقتي ز ياران و عزيزانت

رکب خوردي!!!
حق با تو بود آري، نبايد عاشقت باشم

حالا که بر چشمانِ قلبت
عينکِ دودي ست!

خو کرده ام با درد و در آيينه مي بينم
نسلِ من و امثال من در حالِ نابودي ست!

در مسلکِ اين خسته دلتنگي توقع نيست
بگذار از احساست نصيبم

سرزنش باشد!
با مهرباني مي پذيرم اعتراضت را

حتي اگر اخمِ تو
نوعي واکنش باشد!

من را ازين برزخ توانِ پر کشيدن نيست
خواهي نخواهي زنده ام

با خنجري در پشت
عشقت رها را مي کِشد با خود يدک

اما...
در خود تو را روزي هزاران بار
خواهم کشت!

 

امير ساقريچي -رها


 

در خــود تـو را روزي هــزاران بار خـــواهـم کشت

برچسب ها : ,

موضوع : خاطره های بی غبار -20, | بازديد : 349

نوشته شده در تاريخ دوشنبه 30 دی 1392 توسط سید مجتبی محمدی |

 

 

 

دل آشـوبــم، بــذار آسـوده بـاشـم
جـدايي از تـو کارِ ساده اي نيست
بــراي مـن که نفــرت دارم از مــرگ
عــذابِ پيــشِ پـا افتـاده اي نيست

ازيـــن آيـيـنــه دورم کــن شبــونــه
کــه تنهــايي دچـــــارِ انعکــــاســه
سکــوتِ خــونه بي لبخنـدِ مـاهت
طنـــيـــنِ زوزه ي تيـــــرِ خــــلاصــه

نــه! انگاري حقيقت داره ديـــدي، چه آسون با مصيبت خـو گرفتيم؟
فراموشم کن عشقم فرصتي نيست، منو ايـن لاشه اينجا بو گرفتيم

گنـــاهت خيـلي نـابخشودني بـود
نبـــايـــد بـا تــو پـــابـــرجــا بمـونـم
پشيمـوني دليـلِ محـکمي نيست
مــــن از آزردنـــت دل نـــــاگــرونــم

درسته... راهِ خوشبختي غلط بود
تـــو زود از بــــاورِ مــن رو گــــرفتي
زد و آهنــگِ تحميقم هـــوس شـد
که تـــو آغــوشِ مــن پهلــو گرفتي

نه! انگاري حقيقت داره ديــــدي، چـه آسون با مصيبت خــو گرفتيم؟
فراموشم کن عشقم فرصتي نيست، منو اين لاشه اينجا بو گرفتيم

بــرو ديــوونـــه راحـــت زندگي کن
جــدا ازعـاشقـت بــا قلب تنهــاش
هميـشه هـر شکستي امتحـانـه
به فکرِ خستگي هاي خودت باش

تــو رفتي مــن بـــه دارويِ تــوهـم
گريــــزي مي زنـم از غـم بـه تکرار
به برگشتم اميــدِ ديگه اي نيست
خــداحــافظ... بــرايِ آخـــريــن بــار

 

 

اميــر ساقـريچي -رها

دل آشـوبــم، بــذار آسـوده بـاشـم
 

برچسب ها : ,

موضوع : خاطره های بی غبار -20, | بازديد : 314

نوشته شده در تاريخ دوشنبه 30 دی 1392 توسط سید مجتبی محمدی |

 

 

رو دستــام جـــايِ داغِ عشقو ديــدي
چـــــرا تنهــا تـــرم کــــردي دوبــــاره؟
کجــــا از آسمـــــونـــم رو گــــرفـتــي
کــه تـــاريکي رفيـــقم شد ستـــاره؟

ديگه تــو غــربـتِ خــــامـــوشِ قلبــم
کسي دلـواپسِ پـروانـــه هـــا نيست
طلسـمِ عشقتــو دادي بــــه مـــردي
که مـــردِ کشتـــنِ آيينـــه هـا نيست

منـــو ايـــن خــونـــه دلتنـگِ بهـاريــم
تو با پـــاييـــزِ چشمات غـرقِ بـــارش
مــن و دستـــام اسيــــر التماسيـــم
تـــــو بيــــزاري از احسـاسِ نــــوازش

درو بستـي کـه زنـــداني نبـــــاشي!
دلت راضـي بـــه آزار کســي نيـست
نشستي سرد و ساکت، بي تفـاوت
ولي دنيـــــا طلبکـــارِ کسي نيست

پـــُرم از احـــتيــــاجِ بــــا تــــو بــــودن
نمي خــواي گرچـــه دستـاتو بگيــرم
به فکــر رفتني... شايـــد که بـــايـــد
زميـنـگيـــرت بشم، پــــاتـــو بگيــــرم

اسيـــــرِ دردِ ايــــن آگـــاهــي ام کــه
تـــو قلبت ذره اي وابستـگي نيست!
مـن اينجــا مـــونـــدمو سنگينيِ کوه
تـــو آزادي و دردت خستــگي نيست

نمي شه صـاحــب قلـب تــو بــاشم
بـــذار بــــاور کنــم تقـــديــــرم اينــــه
فـــراموشم کـن و راهي شــو وقتـي
تمـــومِ فکــر و ذکرت نقطـــه چيـنـــه

 

 

امير ساقريچي -رها

 

 رو دستــام جـــايِ داغِ عشقو ديــدي

برچسب ها : ,

موضوع : خاطره های بی غبار -20, | بازديد : 326

نوشته شده در تاريخ دوشنبه 30 دی 1392 توسط سید مجتبی محمدی |

 

روزي از نو... بهانه اي ديگر

زندگي يک مسيرِ تکراري ست!

خسته شب ها هميشه مي خوابيم
گرچه فردا

زمانِ بيداري ست!
دل سپردن به قصه ي غم ها

ديدنِ عکسِ کهنه از شادي
يادِ دورانِ عاشقي کردن

در قفس
با هوايِ آزادي!

شستن دست و صورت و
ادرار...!

پيله کردن به لثه با مسواک
خلوتِ خانه، حجمِ دلتنگي

لذت از زهرِ قهوه
با سيگار!

دادنِ گوشِ خود به موسيقي
دانلودِ نسخه هاي ويوالدي

خواندن از جنگِ ضد اتريشي
در کتابِ ژوزف گاريبالدي

بودني بي دليل و نا معلوم
تکيه کردن

به گرده ي انکار
لذت از شعري از هنر خالي

در جهاني مجازي و بيمار!
ميلِ صبحانه بعدِ شامي کم

مستِ نشخوارِ تازه گرديدن
رفتنِ مستراح و ديگر هيچ

تا ناهاري دوباره بلعيدن!
گردشي تازه بينِ آدم ها

يک خيابان پر از پريشاني
خط کشيدن به چهره ي تقويم

با عنايت به نا به ساماني!
ديدنِ دردِ زندگان در شهر

حسرت حالِ مردگان در گور
رد شدن از مسيرِ تنهايي

ضربه خوردن
ز سنبه ي پر زور!

کار و کار و...
دوباره خرکاري

چرخِ لنگانِ زندگي بي شوق
طعنه ي آرزويِ تکراري

گردني نازک و
هزاران طوق!

مثلِ ماشين...
تهي ز احساسات

سبقت از اعتلايِ انساني
مرگِ انگيزه ها و ارزش ها

خرجِ سرمايه ي مسلماني
تا غروب از زمانه ناليدن

از همان راهِ رفته برگشتن
خسته تر

از تمامِ هم نوعان
در پيِ شامِ بي سحر گشتن!

ساده در عمقِ خود فرو رفته
داده انگيزه هاي خود را رهن

همچو پروانه عاشقِ پرواز
بسته در...

تارِ عنکبوتي پهن!
حکمتِ خلقِ زندگاني چيست؟

ما براي چه غرقِ دنياييم؟
منترِ روز و شب شديم انگار

دورِ خود مي زنيم و اينجاييم!
روزي از نو... بهانه اي ديگر...

هر نفس يک پيامِ تکراري ست!
اينکه آري رها، تو خواهي مرد
اينکه انسان شدن گرفتاري ست!

 

امير ساقريچي -رها

 

روزي از نو... بهانه اي ديگر

برچسب ها : ,

موضوع : خاطره های بی غبار -20, | بازديد : 348

نوشته شده در تاريخ دوشنبه 30 دی 1392 توسط سید مجتبی محمدی |

 

 

 


مثلِ خـــوابي که بي کرانــه ي شب...
همچــو بــرگي که در تصاحبِ مـــوج...
حجــمِ کـــوهي که در حضورِ زميــــن...
تکــه ابــري سپيـــــد و ساده که اوج...

قـــرصِ مــاهي نشستــه يکسره تـا...
عطــرِ بــاغـي که در مسيــــرِ عبـــور...
قطره اشکي چکــانـــده عـاطفه بــــر...
عاشقي خستـــه کـــز عــذابِ غــرور...

نــورِ خورشيـــدِ منعکس شده چـون...
صحبتــي ســاده کـــز تـــــراوشِ تـب...
لـــذتِ جـــاودانـــــه اي کـــه غــــروب...
گرميِ جــــايِ بـــوسه اي که ز لـــب...

شادي از رنـــگِ آسمــان کـــه خـدا...
خلســه از عطـر نستـــرن کـــه بهــار...
پـــــرسه در امتـــــدادِ مـــزرعــــه بـــا...
لــــرزشِ ريــــــلِ آهنيـــن کـــه قطــار...

رد شــدن هـــاي بـــي مــلاحظــه از...
خواهشي را که تـــرسِ نيمـه شبي...
روشنـــــايي که مي دمـــد ز همــان...
تکيـــه کــــردن به دوشِ پنجــــره بي...

آخــــر اي نــازنيـــــن چگـــونـــه هنـــوز
مي تـــوان شعـــر عاشقانــــه سرود؟
راحـــت از ســـدِ بغضِ کهنـــه گــذشت
در دلِ شـــامِ بــــي ستــــاره غـنــــود؟

خستـه ام، خيره مي شوم به سکوت
غــرقِ آيينــه اي کــه بي دهــن است
وانچــــه بيچاره مـــانـــده در گل و لاي
پـــــايِ لنـگـانِ واژه هـــايِ مـــن است

دوري از مــــا کــه سرنگــون شــده ايم
بخششي سـاده از عطـا به لقـــاست
چـــون در آيــم اگر بـــه هيــبـت شعـــر
هرچـــه گويم درين دقيـــقه خطــاست

مـا سـزاوارِ خستـــگي و... تـــو عشق
مــا گـــرفتــــارِ زنــــدگــي و... تــو شور
يــک تلنــگـــر فـقـــط... اگـــر بـــــزنـــي
بشـکنـــــد در رهــــا طلســمِ حـضـــور

 

امير ساقريچي -رها

 مثلِ خـــوابي که بي کرانــه ي شب

برچسب ها : ,

موضوع : خاطره های بی غبار -20, | بازديد : 331

نوشته شده در تاريخ دوشنبه 30 دی 1392 توسط سید مجتبی محمدی |

 


اشکي چـکيــــد، باغِ نگاهم شکوفــه داد
ناگه رسيدي و

لبت آهنگِ خنده کرد!
يک بوسه بي مقدمه بر گونه ام زدي

قلبِ مرا به سِحرِ محبت
پرنده کرد!

گويي مرا همان دقيقه
به شادي رسانده اند!

گفتي سلام و...
مرگِ زمان يک بهانه شد

من ماندم و نگاهِ پر از مهرباني ات
تا لحظه لحظه در نظرم جاودانه شد!

وقتي شميمِ مويِ تو پيچيد و
شب گريخت...

دنيا دوباره با هيجان رنگِ نو گرفت
آهسته... خيره به بي انتها شدم

خورشيدِ زندگي ز شکوهت
الو گرفت!

سر بر ستيغِ شانه ات
از آشيانِ ابر...

پروانه گون، پريده رسيدم به پايِ رود
ظلمت گرفته رو ز ضميرم

ز برقِ آن...
يک کهکشان ستاره که در طالعِ تو بود!

نورسته مهرِ تو صدها جوانه زد
سر سبز و زنده و رويان
و
پر غرور
ديگر نهالِ نازکِ عشقِ تو مي رسيد

تا آسمان...
به بلندايِ شطِ نور!

جامي لبالب و دلي آکنده از اميد
سيبي ميانِ سفره ي اين قصه کم نبود

من بودم و تو، غرقِ هماغوشيِ هبوط
حتي خدا ميانِ تو و من

حَکم نبود!
حالا اگر چه در همه جا

جنگ و دشمني ست
ما در زمين هميشه به آينده دلخوشيم

در دم هر آنچه غيرِ تو و من ميانِ ماست
با اتکا به لطفِ صميمانه

مي کُشيم!
آري براي رد شدن از اين مسيرِ صعب

تنها محبت است و صداقت
که کيمياست

دانم تو را زمانه نمي گيرد از رها
عاشق هميشه هر نفسي مي کشد دعاست!

 

 

امير ساقريچي -رها

 

اشکي چـکيــــد، باغِ نگاهم شکوفــه داد

برچسب ها : ,

موضوع : خاطره های بی غبار -20, | بازديد : 341

نوشته شده در تاريخ يکشنبه 29 دی 1392 توسط سید مجتبی محمدی |

 


رو کـــــوهِ غصـــه وايـســادم
يـــه دنيـــــا زار و غمگيــنــم
چـشـامــــو بستــمــــو دارم
تمـــومِ شهـــرو مـي بينـــم

عبــــــور از مــــرزِ دلتنــــگي
نفس هـــامــــو قـــرُق کـرده
پـُـــرم از بغــضِ سنــگيـنــي
که وقـــتِ گــريـــه بُــغ کــرده

صــدايِ ساعـــت ايـــن بــالا
شــده آويــــــزه ي گــوشــم
زميــــن دستـــــاشو وا کرده
بـــــرايِ تــــــرکِ آغــــوشــم

هـــوا دورم نمــي چــــرخــه
ســرم رو شـونــــه ي بـــاده
فقــط احســاسِ بــي وزني
منـــــو دســتِ خــــودم داده

تــو وحشت حـــل شدم اما
هنـــوزم خيـــلي بي تــابـم
شبـــم درگيــــــرِ کـابــــوسه
که تــو خــوابم نمي خـوابم

خـــــدا بـــا اونهمــــه طـاقت
بـه ايـــن انـــدازه بالا نيست
کي مي فهمه چـــرا مُــردم
کنارم هيچکي اينجا نيست

تـو دنيـــــايي که بي رحمـه
رهــــا بـــــــودن نــمــي ارزه
بــراي مـــن کــه پـَـر بستــم
سقـــوط امـنيــــتِ محــضــه

 

 

امير ساقريچي -رها

 رو کـــــوهِ غصـــه وايـســادم


 

برچسب ها : ,

موضوع : خاطره های بی غبار -20, | بازديد : 298

صفحه قبل 1 صفحه بعد