تبلیغات اینترنتیclose
خاطره های بی غبار -1
پیچک( امیر ساقریچی) رها
شعر و ادب پارسی

امیر ساقریچی



نوشته شده در تاريخ شنبه 21 دی 1392 توسط سید مجتبی محمدی |

جشن رویا

وقتی شبانه از گرد راه می رسی و با تمام خستگی هایت مرا غرق در بوسه می کنی ، هنوز نیامده بهانه ی رفتنت را می گیرم و انگار باز هم فراموش می کنم که زمان هیچگاه  به عاشقان رحم نمی کند
 
 
جشن رویا
 
 
نوازش  کن  بـه  دستــانت  شبم  را
 
که خواب  از  چشمِ  دنیـایم  بگیـری
 
مرا  از  هُـرمِ  آغوشت  حذر  نیست
 
چه  حالی  با  تو  دارد  گوشه گیـری
 
 
 
به  یُمنِ  رویـشِ  زیـبـــایِ  مهتـــاب
 
مرا  در  دشتِ  گیسویت  رهــا  کـن
 
خـرابــم  کـن  بــه  نــوشاب  محبت
 
لبانـت  را  سفیـــر  بـوسه هــا  کن
 
 
 
سکوتِ  خــانـــه  را  آسوده  بگــذار
 
نفس هـای  تــو  تصویــــرِ  کلامنــد
 
هنــوز  آیینـــه هــــای  دیـــدگـانـت
 
برای  زخـم هــایــم  ، التیـــامـنـــد
 
 
 
گریبــانِ  تـــو  درگــــاهِ  بهــار  است
 
معطـر کـن  بــه  عریــانی  زمیـن  را
 
به  آرامـی  نقــاب  از غنچــه  بگشا
 
پر از شرمـنـدگی  کن  یاسمیـن  را
 
 
 
به  رقص  آور  مــرا  در  جشنِ  رویـا
 
نگاهم کن کــه مجــذوب تــو بـاشم
 
به خاکـت گُـرده می سایم که شاید
 
جوانمردانــه  مغلـوب  تـــو بـــاشم
 
 
 
هــراسانـم   مبـــادا  صبــحِ  فـــردا
 
بگیـــرد  بـا  شبِ  کاشانـــه  پیــونـد
 
بخشکـانـــد  غمِ  دل کنـــدن  از  تـو
 
به  لب هــایِ  گنــاه آلـوده ، لبخنــد
 
 
 
در  آغــوشم  بسوزان  بـی تـــرحـم
 
ز  گـرمـــای  تنـت  خــاکستــرم  کن
 
اگر  فـردا  بــه  هجــرت  نــاگـزیــری
 
مـزارم  را سحـرگــه  بستـــرم  کـن 

 


 
 
 امیــر ساقـریچی  متخلص  به رهـا

 

جشن رویا

برچسب ها : ,

موضوع : خاطره های بی غبار -1, | بازديد : 244

نوشته شده در تاريخ شنبه 21 دی 1392 توسط سید مجتبی محمدی |

فرصت


امشب با جام شرابی در دست به پيشوازت آمده  بهترين ترانه ام را مي خوانم و  روی فرشی از گلها برايت خواهم رقصيد تا بيش از همه مال تو باشم... آنگاه وقتی هنگام سپيده بيدار مي شوی عطر مرا استشمام مي کنی و لبخند مي زنی و تازه به ياد می آوری که ديرگاهيست مرده ام! مي بينی برای ديدن لبخندت چه راهی پيمودم؟
 
 
فرصت
 
 
نـوازش    لنـگِ     دستــاتـــه
لبـت  از   بــوسـه    بـیــــزاره
یـه  عـمـره  بــا  تــو   تنهایی
منـو      تـنـهــا     نـمـی ذاره
کمی  فـرصـت   بــده  وقتـی
سفر تصمیم سختی نیست
تو کـه می دونـی احساست
به  حــالــت   بستگـی   داره
 
 
 تحمل  کـن  اگـه  حتی، دلـت از غصه هــا خونــه
تو چشمــات آبیِ دریـــا، اسیـــرِ بـــاد و  بــارونــه
 تو این بیـراهۀ حسرت، که عشق از سکه افتاده
برنــده اونه کـه مونـــده، وگــرنــه رفتـــن آسونـه
 
 
بـرای   دلخـــوشی   امـشـب
تظاهـر کن کــه   می خنـــدی
تـو  ایــن    تـــاریـکـیِ  مطلـق
چـرا چشماتـو    می بنـــدی؟
نمی تـــرسی   فــرامــوشی
بگیـــره   جـــایِ      خالیـتـــو؟
بذار  بـــاور   کنـــم    خــوابـــه
که از ایـــن خونـــه دل کنــدی
 
 
تحمل  کـن   اگه  حتی ، دلـت از غصه هــا  خونه
شبـا از گرمی اشکــات، زمستـونــم    چـراغونه
جدایی  آخــریـن   راهه، به ایــن دیوونه عادت کن
 مبـادا   حکمتی  بـاشه ،که از چشم تــو پنهونـه
 
 
چه   می دونـــه  کسی فـــردا
کجـــایِ    زنـــدگی    جــاشه؟
مسافــر   گــم   کنــه    راهــو
بعیــده    دیگــه    پیـــدا   شـه
گنـــاهِ   تـــــرکِ      آغـــوشـت
بـه    وجــدانـــم    نمـی سازه
کمی   فــرصت  بـــده   شایــد
هنــوزم     فـــرصتی   بـــاشه

 


 
امیر ساقریچی -رها

 

 

فرصت
 

برچسب ها : ,

موضوع : خاطره های بی غبار -1, | بازديد : 205

نوشته شده در تاريخ شنبه 21 دی 1392 توسط سید مجتبی محمدی |

 


به واسطۀ بوسيدنِ گلبرگی از باغ بيرونم راندند ، اما کنون خود گلستانم
 
 
خواب نیمروزی 

 


 
با خیــالِ خــویـش در جـــادوی خــواب
بر گرفــتــم مــن ز سیمــایش نقـــاب
 
در یکی دستش گلی خـــوشرنگ بـود
دیگـری جــــامـی مـکـــدر از شـــراب
 
بی وفـا با بنـــده قصدِ جنـــگ داشت
دل ز دیـــدارش ســراسـر الـتــهـــاب
 
گـفـتـمـش ای آفـتـــابِ پــشتِ ابــــر
بـا وجـودت انــدکـی بــر مــن بـتــــاب
 
بـا نـگــاهـی خـیــــره از دلـــواپـسی
وز لبی خشکیــده بخشیــــدم خطاب
 
خواب هستی جـانِ مــن ، بیــدار شو
تا مگـردی بیش ازیـــن بی صبر و تاب
 
ما به رویـــایـت بـــه نـــاچـــار آمدیـــم
رویِ مـا در چشم تـــو مـــانـــد حبـاب
 
وقـتِ بیــداری چــو آیــــد بعــد ازیــن
خوابِ تــو گـــرمـا و روی مـــا ســراب
 
مهـربــان رو چــهــره پـــر آژنگ داشت
نـو گـلـی زیبـا و بـس حــاضــر جــواب
 
گـفـتـمـش بــا نــــرمـی و آهستگـی
خـواب خـود را مــن نکــردم انـتـخـــاب
 
خـود بــه بیــــداری نبـــودی در نــظــر
تــا ز دیــدارت بـنــوشم شهــدِ نــــاب
 
چـون بــه رویـــای مـــن انــــدر آمـدی
پس ز دستــوراتِ عـــاشق سر متـاب
 
گفت بـــا پــرخـــاش و کــوهی ادعـــا
گفتـه کوتـــه کـن ، گرفتـــم اضطـراب
 
من بــه رویــایـــت نمی مــانـم کنـــون
دل کــجـــا و طــاقـــتِ ایـــن انـقـلاب؟
 
مـا کجــا و قصــدِ بــــد نــــامی کجـــا؟
جـانِ مــن از خــوابِ تـــو در اجـتـنـــاب
 
بس ز گفتـــارش بــه خشم آمـــد دلم
همچنــان عمری که می سوزد شباب
 
خـیــــره از ظـلــمِ روا گــــردیـــــده ام
بی هــراس آتش گـرفتـــم بـر کبـــاب
 
گـفـتـــــم او را فـکــــرِ آزادی مـکـــن
خواب شیــــریــنِ مــرا کـردی خــراب
 
از تــــو و از کبــــــرِ بــی انـــــدازه ات
تن سراسر خـــورده  شلاقِ عـتــــاب
 
خوابِ مـن سنگیــن تر از فریاد توست
مـی زنــــد نقشِ خیــــالت را بـــر آب
 
بعـد از عمــری تـن بــه دامم داده ای
شد دعـــایــم در خیـــالم مستجـــاب
 
تـن بـــه بیــداری نمی بخشـم دگـــر
تا بمـــانـی لاجـــرم در ایــــن عــذاب
 
طعنــه زد تــــا بلکــه بیــــدارم کنــــد
وز خیـــالاتـم گــریــــزد بــا شـتــــاب
 
خـواب را بـــا خــواب پـیـــونـــدی زدم
روز و شب را آرمــیــــدم بـی حساب
 
نازنیـــن در چنـــگِ خواب افـتـــاده بود
اسبِ بخـتِ مـــا بــه رویــــا در رکـــاب
 
خستــه شد دلبـــر ز تلخی در عمــل
ابـــرِ غـــران رخ گـــرفــت از آفـتــــاب
 
با نـگاهی حـق بـــه جــانـب بــانگ زد
شـرم ملغی گشتــه بـا ایـن اکتساب
 
خـواب و بیــداری به هـم آغشته شد
گل به شهدش جـرعه نوشاندم گلاب
 
بـا  لـگـــامِ  زیــــرکـی  در انـــــدکـی
وصلِ وی در خــوابِ مـا شد فتحِ باب
 
الغــرض بـا خوابِ خـوش در نیـــمـروز
دل  بشد  از   دلـربــــایی   کامیــــاب
 
قصه ی خـواب رهـــا  را  چـون  غــزل
خامـه زد با طبعِ خـوش در ایــن کتــاب

 

 


 
امیــر ساقــریچی -رهــا
 

خواب نیمروزی

برچسب ها : ,

موضوع : خاطره های بی غبار -1, | بازديد : 183

نوشته شده در تاريخ شنبه 21 دی 1392 توسط سید مجتبی محمدی |

 

تمام روز های عمرم را در آرزوی ديدارت انتظار کشيدم تا مگر لطف لبخندی از تو قلبم را روشنی بخشيده از تاريکی رهايم کند! افسوس حالا که رويايم جامۀ حقيقت پوشيده زير تلی از خاک گرفتارم و با اينکه در دل از لطف ديدارت شادمانم ، تو از غم مرگ من اشک مي ريزی و غمگین درحسرت این انديشه ام که باز بايد برای يک لبخند تو بيقراری کنم
 
اشک ساقی 

 


 
قطره ای اشک ز چشم تو فتاد
قطره ای پاک و زلال

قطره ای نرم و لطیف
شبنمی رنگ همآغوشی گلبرگ و نسیم

به درخشانی الماس و به شفّافی سیم
ـ قلبم از دیدن اشکِ تو بلرزید و فسرد

به دلم اشکِ تو آتش زد و مرد
و همین قطره مرا

تا به اعماقِ مصیبت زدگی با خود برد
ـ حیف از آن قطرۀ پاک

که به راه غم عشق چو منی
بی سبب رفته به دیدار هلاک

بی گنه ریخته بر دامن خاک
ـ بیخود این اشک مریز

بیخود این گنج نهان در نگهت را مفروش
گر نداری تو دمی

تاب دیدار غمی را  ز  ـ رها ـ
دیده بپوش

گریه بس کن تو دگر
گریه ات جانِ مرا چنگ زند

اشکِ تو مرغ گرفتار دلم را به قفس سنگ زند
ـ دیده را آب مده از غم دل

مکن اینگونه مرا باز خجل
که دگر طاقت چشمان تو را

که دگر طاقت آن دیدۀ گریان تو را
که دگر طاقت رخسار پریشان تو را

من ندارم گل ناز
 ـ پس بیا با من و با دوری راه

تا رسیدن به تجلّی گه راز
تا رسیدن به بلندای نیاز

فارغ از هر غم و هر سوز و گداز
با غم سینه بساز
ـ گریه بس کن تو دگر ـ

 


 

 


امیر ساقریچی متخلص به رها

اشک ساقی

برچسب ها : ,

موضوع : خاطره های بی غبار -1, | بازديد : 288

نوشته شده در تاريخ شنبه 21 دی 1392 توسط سید مجتبی محمدی |

 قاب عکس
ديشب هم پيش ازآنکه بخوابم باز نوازشت کردم ، تو هنوز هم مي خنديدی اما حرفی نمي زدی . من از احساس هر شبم با تو گفتم و تو مثل هميشه فقط مرا نگاه کردی و اين افسانه تنهايی به سرانجامی نرسيد ... مي بينی تمام جوانی من با همين تقدس نگاه خموش تو در قالب اين عکس گذشت


قاب عکس
 
 
نمي دونی چـــه سخته دل سپردن
به تصويــری که اينجــا توی قـــابـــه
تو مي خنـــدی ولی حرکت نــداری
هميـــن لبخنـــدِ بی روحت عذابـــه
 
 
به عکست دل خوشم اما چه فايده؟
حضورت لمس شب هـای دوباره س
بــدوِنِ  حــسِ  زيـبـــای  نگـــاهـــت
حريمِ گنگِ شعــــرا بی ستـــاره س
 
 
شبــا بـــا بـــوسـۀ نــــرمِ نــــوازش
تو رو بـیـــرون می آرم از دلِ قــــاب
تو بیـــداری کنـــارم غـرقِ خواهش
من و نـابــاوری درگیــــرِ یک خــواب
 
 
همیـن عکس از تـــو مونده یادگاری
که ساعت وقتِ چرخیـــدن نمـــرده
خیـــالِ روشنی پـــروانـــه هـــا مـو
به دستِ ساده انگـــاری سپــــرده
 
 
رها شو ، قــاب چوبی رو تـو بشکن
بگو افسانـــۀ عشقی تـــو بـــا مـن
به يـــادِ لحظـه هــــای خـوب ديــروز
بسـاز امـــروزمــو بـا شـوقِ بــــودن
 
 
نمي دونی چـــه تلخـه دل سپـردن
بـه رويـــايی که بـا من زنــدگی کرد
گذشتی ، خيـلی ساده دل بـريـدی
نگــاهت بـــا دلـم ديـــوونگـی کــرد
 
 
حضـور ساکتــت بـی قصـــدِ قبلـی
وجودِ قـــابـو درگیـــر خـــودش کــرد
امون از غـــربتِ خـــامـــوشی تــــو
که بی زحمت منو پیــر خودش کـرد
 
 
تمــامِ سرنوشتِ مــن هميــــن بود
يه قـــابِ سرد و يـــه تصويـــر خالی
نگــاه مهربـــونی حــيــــنِ لبخـنــــد
مـن و رسـوايـی عشقـی خيــــالی
 
 
امیـــر ساقریچی متخلص بـــه رهـا

 

فاب  عکس

برچسب ها : ,

موضوع : خاطره های بی غبار -1, | بازديد : 269

صفحه قبل 1 صفحه بعد