تبلیغات اینترنتیclose
دستِ ديــوانـــه سنگِ بـــد زدنم، ( امیر ساقریچی)
پیچک( امیر ساقریچی) رها
شعر و ادب پارسی

امیر ساقریچی



نوشته شده در تاريخ سه شنبه 24 دی 1392 توسط سید مجتبی محمدی |


دستِ ديــوانـــه سنگِ بـــد زدنم، نفسم طعنـــه مي زنــد به تنـور
خستــه ام، خستــه از زميـن و زمـان، خستـه از زندگانِ اهلِ قبور

درد مــن دردِ همصدا شدن ست، بــا جهـاني ستــــرون و کــر ولال
يک طرف عقلِ بي دفـــاع و سپـر، يک طرف مستي و زوالِ شعــور

روز و شب غصه ها دچــار منند، من دچارم به غصه ها شب و روز
غم کجا دختري که خاصه شود، با همين جهلِ ساده زنده به گور؟

تلخيِ مـانــدن و خلاصه شدن، وحشت از رفتــن و دوبـــاره سقوط
پوچيِ حرکتي که زندگي است، روز و شب بي هدف بسانِ ستور

هــر طرف راه و هــر دو پا بـه بغل، هر نفس آه و سينـــه در خفقان
يک جهت بي گنــاهيِ مـــن و دل، سوي ديگـر عــذابمــان ز قصـور

مي شود از زميـــن بهانه گرفت؟ مي تـــوان با زمان مجـــادله کرد؟
چــرخ زيـــريــنِ آسيـــا شده ام، اکتفــا مي کنــم به سنگ صبـور!!!

صحبت از مــانــدن ست و اينهمـه تب، لمسِ تـــاريکيِ ازالــه شده
درد پيچـيـــده ي بکــارتِ شـب، پشـت دروازه اي بـــه وسعـتِ نـــور

لطفِ ايزد که منقضي شده است، شوقِ بودن هماره رفته ز دست
مـــرده ام، زنــــدگي دوبـــاره مـــرا، مي زنـــد مخفيانـه تيـکِ حضور

در سرم ساعتي به قصدِ جنـــون، زخميِ کوبــــه کاريِ بدلي ست
ماهم از آسمان فتــــاده به خـــاک، هــرمِ خورشيــدم از بلوغِ نمور

شوريِ اشکِ چشمِ يخ زده ام، طعمِ شيرينِ لحظه هاي من است
بي لبــاس آمــدم بـه جنگِ تنـم، مي روم عــاقبت بـــرهنـــه وعــور

اشکم از گونه پر کشيد و شکست، ديـــده زنگارِ غم گرفت و فسرد
خنـجـــــرم مي زنـــد تعلل مـــرگ، زحمتــم مي دهـــد تــوهــمِ زور

سنگِ اين خستگي شکسته پرم، زخمي ام در قفس بدست رها
ايـــن منم بـــر فـــراز قلــه ي قـــاف، يکـه در منتهــايِ چـــاهِ غــــرور

 

 

امير ساقريچي -رها


دستِ ديــوانـــه سنگِ بـــد زدنم،  

برچسب ها : ,

موضوع : خاطره های بی غبار -17, | بازديد : 144