تبلیغات اینترنتیclose
چـــون عطرِ خـــوبِ خــــاکِ باران خورده يـادت( امیر ساقریچی)
پیچک( امیر ساقریچی) رها
شعر و ادب پارسی

امیر ساقریچی



نوشته شده در تاريخ جمعه 27 دی 1392 توسط سید مجتبی محمدی |

 


چـــون عطرِ خـــوبِ خــــاکِ باران خورده يـادت
يـک شب جهــانـم را غـنــي از زنـــدگي کــرد
از در رسيـــدي شاهــدِ گلخــنــده ات خـــواب
ســروِ سهي را ممـلــو از بــــالنــــدگــي کــرد

در چشـمِ تاريــکم بـــه نــاگـــه بـــذرِ مهتــــاب
روييـــد و دنيــــا خيـــــره شد از تــــابشِ نـــور
آيينــــه گـــون رودي خــــروشــان بـــا محبــت
جـــاري شد از سرچشمه ي رويـــايِ محصور

مـن خيـــره بـــاور کرده بــودم مُــرده ام پـــاک
تــا بـــــا نـــــوازش آشنــــا کـــــردي تــنــــم را
گفتــي سلام آهستـــــه و دور از خـجــــالــت
بگشــودي عمـــــداً دکمـــه ي پيـــــراهنـــم را

يک سر تـــو بـــودي، آسمـاني خــالي از ابــر
يک ســو هـــراس از اوجِ پــــروازي نــمــايــــان
وا مانــــده با تــــرديــــدِ مانــــدن يــا نمانــــدن
مشتــــاق و بــي ميــــل و طلبکار و پشيمـان

در شهـر گيـــسويـــت نفــس را تـــازه کـــردم
دشتـــي پــــر از آلالـــه آنـجــــا واژگـون بـــــود
چشمت که با چتري سيه ديوانه مي ساخت
دريـــاچـــه اي پـــاکيــــزه در حـالِ سکــون بود

آهـستــــه در تسليــــمِ تــب لـب مي نهــادم
بــر ملمــلِ يــــاسِ سپيــــدِ سيــنــــه هــايـت
دستـــانم آنســويِ لطـــافت مي گــذشتـنـــد
بـــا احتيـــــاط از جــــانــبِ نـــرمينـــه هـــايـت

در شهــرِ آغـــوشــت خـــــرامــــان آهــــوانــي
طيــــف و طبيــــعت را بـــه بازي مي گرفتنـــد
گــل هـــاي زيبـــا فــوجــي از پــــروانـــه هـا را
رقــصنـــده و مســـرور و راضـــي مي گرفتنــــد

عشقي حقيقي فـــارغ از هـــرشرم و تـرديــد
بــر پـــايـــــه ي قـــرصِ شواهـــد مبتنــي شد
بـا هـــرمِ آغــوشـت بهـشت از سکـــه افتـــاد
غــم مـــرد و حسـرت از جهـانــم رفتنــي شد

چــون کشتيِ نــوحــي زمان درعــالمِ خــواب
حتــي به طوفـــان لحظــه را در مي نــورديـــد
آنـقــــدر از آرامـــش دلِ رويــــــا جــــوان شـــد
کان عقـــربک هــاي رَمـــان را بــي اثــــر ديــد

آخـــر تــــو اي زيبــــا چــــه کردي بـــا دلِ مــن
کز حسرتت عمـــري چنيـــن چشم انتظــارم؟
آن شب گــذشت از پيشِ رو، بيـــداري آمــــد
امــــا هـنـــــوزم... از نبــــــودت بــي قــــــرارم

در جستجـــويت از زميـــن دل کنــده ام پـــاک
شايــــد ميــــانِ آسمـــان هــا خـــانـــه داري؟
يـا يک شبِ ديگــر مــــرا مهمــــانِ خـــود کــن
يا عـــاشقت مي ميــــرد از چشـم انتظــاري!

تا زنـــده ام بـــاز آ مـرا بـــي بــــال و پـــر ساز
يک شب هـــزاران شب کجــا گرديــده؟ بـرگرد
بي وقفـه مي خــوابـــد رهــا در مهلتِ عمـــر
تـا عــاقبـت رامــت شــود ايــــن روحِ شبـــگرد

 

امير ساقريچي -رها

 

 

چـــون عطرِ خـــوبِ خــــاکِ

برچسب ها : ,

موضوع : خاطره های بی غبار -18 , | بازديد : 136