تبلیغات اینترنتیclose
تبعید :دلتنگِ آسمــانـــم ، بــاغی پــــر از شـراره( امیر ساقریچی)
پیچک( امیر ساقریچی) رها
شعر و ادب پارسی

امیر ساقریچی



نوشته شده در تاريخ شنبه 21 دی 1392 توسط سید مجتبی محمدی |

 

تبعید

وقتی دستانم را به وسعت آسمانی که در آن خانه داری می گشایم تا ستاره ای بچینم و میهمان سفره ی گسترده ی محبت تو باشم، به آهستگی لبخند می زنی و خورشید را به یکباره ارزانی ام می داری تا هرگز فراموش نکنم که سهم من از این تبعید چیزی به مراتب فراتر از کوتاهی یک عمر گذراست
 
 
تبعید
 
 
دلتنگِ  آسمــانـــم  ،  بــاغی  پــــر  از  شـراره
پــروازی  از  دلِ  شب ، تـا  لمسِ  یک  ستـــاره
حسی  شبیــهِ  لبخـنـــد  ،  در  امتــــدادِ رویـــا
شعری   که  تشنـه گیـــرد  ، کامی  ز  استعاره
 
 
غــم  آشیـــانــــه  دارد  ،  در  بطـنِ  واژگـــانــم
دردی هماره جــاری ست ،  بـر قلب  مهربــانـم
دنیــا  برای  مــانـــدن ، جـایِ  مناسبی  نیست
آزرده ام   ز  تبعیـــــد  ،  دیگــر  نمـی تــــوانــم
 
 
حتی قلم به دستم  ، مشتـاقِ نو شدن نیست
گویــا  که  اختیارش  دیگر بــه دستِ مـن نیست
رنگی  که می فشانـــد ، یـادآور  غـــروب است
آخر توقعی بیش ، از این  شکسته  تـن  نیست
 
 
بیـــزارم  از زمیـــن  و  ، دلگیـــرم  از  زمـــانـــه
در دیـــده  مــانـــدگـارست ، دریــایِ  بی کرانــه
بـر شاخ گیسوانم  ، بنشستـــه  بـــرف  و امــا
از مـن جـــدا  نـگــردد ، عـــــاداتِ  کــودکــانـــه
 
 
حاشا  خــزان  نخواهد ، دل گیـــرد  از  هـوایــم
ادراکِ  زنــــده بـودن ، کابــوسِ  لحظــه هــایــم
در من طلسمِ حسرت  دیگر شکستنی نیست
بی آنکه  خــود  بخواهم  ، با غـــربت  آشنــایم
 
 
کاش آسمانِ ایــن شهر ، همرنگ خانــه ام  بود
از ایــن  قفس پــریـــدن ، تنهـا  بهـانــه ام  بــود
کاش آرزو  بـــرایــم  ، معنـــای  دیگـری  داشت
گاهی  هراسِ  مانـــدن ،  دور  از  تــرانه ام  بود
 
 
دلتنگِ  آسمــانـــم  ،  دلتنــگِ  مـــرگــم  ، آری
می خــوانمت  خـــدایـــا ، در  اوجِ  بـی قــراری
این جسمِ  بـــد قواره  ، انـــدازه ی رهـا نیست
کی بــا قفس  توانـــد ،  سازش کنـــد  قنـاری؟

 


 
 
 امیـر ساقریچی -رها

 

 

برچسب ها : ,

موضوع : خاطره های بی غبار -3, | بازديد : 259