تبلیغات اینترنتیclose
مرگ قاصدک : نیمه شب قاصدکی خستـه ز شلاقِ ( امیر ساقریچی)
پیچک( امیر ساقریچی) رها
شعر و ادب پارسی

امیر ساقریچی



نوشته شده در تاريخ يکشنبه 22 دی 1392 توسط سید مجتبی محمدی |

 

مرگ قاصدک
هنوز هم جای تو خاليست ، انگار  نبودنت فراموشی بر نمی تابد! نگاه کن چقدر سرنوشت ما به هم شبیه است... با اينکه از یکدیگر دوريم اما خيالمان از هم جدايی نمی پذيرد! نگو که به يادم نيستی! آخر اگر تو به من فکر نمي کنی چطور من هنوز اينجا احساست مي کنم؟
 
 
مرگ قاصدک 
 
 
نیمه شب قاصدکی خستـه ز شلاقِ عـنــاد
زخمیِ بــارشِ بــاران و رکب خـــورده ی بــاد
از دلِ پـنجــــره ی رو بـــه چـمـنــــزارِ اتـــاق
ساده وارد شد و بـــر پلکِ فــرو بسته فتــاد
 
 
نرم و آهسته چو دردانه ی رخشنده ی برف
که دهـد بــر لب تب دار  زمیـن بوسه ی ژرف
آمــد و مـزرعِ مـــژگانِ  مـــرا غـــالیـــه سود
در نگـاهم بشکست آینـه ی  خـواب شگرف
 
 
خنده اش لطف بهار  و نفسش مـوسم عیـد
همچان تازه  عروسی به تنش جـامه سپیــد
غـلغلک داد  و بــه دستـــانِ  نــوازش گــرِ او
قفلِ بیهوشیِ دوشینه ، رها شد بــه کلیــد
 
 
گویی از تــرسِ  خزانش بــه پنــاه آمــده بـود
با دلی روشن و  چشمانِ سیـــاه آمـده بــود
متبسم چو یکی غنچــه بـه گیـسویِ نگـــار
گرچه بـر دوشِ نسیم  آنهمه راه آمــده بــود
 
 
سعی آن کرده که  با خـنـده نگــاهـش بکنم
اندکی عـاطـفـه آذوقــــه ی راهــش بکـنــم
مـژه ای  شال  و  بـه صورتگریِ  قوس و قزح
تـاجِ  ابـــرو ،  پَـــرِ رنگـیـــنِ  کلاهـش بکـنـم
 
 
نگـذارم  کــه گــلِ  خـــاطـــرش آزرده  شــود
گـوشه ای گیـــرد و بی خـاطره پژمرده شود
بـاغـبـانی کنم  از جـانِ  نحیـفـش کــه مبــاد
چون به مهمانیِ مـن آمده سرخــورده  شود
 
 
به سر انگشتِ  وفا ، غـرقـه ی نـازش  کردم
بگرفـتــم بــه بــر و مسـتِ  نـیــازش  کــردم
آنقـدر بــوسه  نهــادم  بــه  سـر و صـورت او
که بـه شکـرانـــه مهیـــایِ  نمــازش  کــردم
 
 
ناگهـان  زوزه  کشــان  بـــاد خـــزانی  بوزیـد
شامـه ام را نفــسِ بــاغــچـه بیهوده گزیـــد
تا به خویش آمده،آماده ی یک عطسه شوم
ذره خاکی شده بـر علتِ آن عطسه مــزیــد
 
 
قالب از نعــره تهی کرد  و دلش تـاب نداشت
عمقِ آن حادثه چیزی که کم از خواب نداشت
گویی آن  کودک بیچـاره  هـم  از شوری بخت
شامش از صبحِ  ازل میــلِ به مهتاب نداشت
 
 
عطسه ای آمـد و طـوفــان بلا سوخت پرش
چه بلایی کــه بـه دستـانِ من آمد بـه سرش
خـنــده ی تلخ عجیبی زد  و در لحظـه بمُــرد
گــرچــه  در راه  وفــا  خـوار شدم در نظـرش
 
 
بی گنـه زخــمی  چنگالِ رفــاقت شد و رفت
پیکرش یکسره  آثـــار جــراحت شد و رفــت
من به جا مانـدم و کابـوس عذابی که مپرس
طفلِ بیچـاره پشیـمــانِ محبت شد  و رفــت
 
 
بعـد از آن خـاطره هر لحظه  بـه هنگام سحر
دیده می شویــدم از مرثـیــه اش شبنم تــر
انتظار لب ایــن پنجــره  تـقــدیــر رهـــا ست
تا بگیـــرم  مگــر از  یـار  سفــر  کـرده  خبــر

 


 
 
امیر ساقریچی -رها
 

 

مرگ قاصدک

برچسب ها : ,

موضوع : خاطره های بی غبار -4, | بازديد : 276